فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت نود و هفتم :
من هم جلو رفته و سلام کردم. دختربچه ای ریز جثه با چشمانی آبی و موهایی طلایی و فر. لوله اکسیژن درون بینی اش قرار داشت و کمکش میکرد که نفس بکشید.
در ثانیه ای تیغه ی بینی ام سوخت از دیدن دختری که روی تابلوی بالای سرش در قسمت سن زده بود پنج سال. لبان ظریفش که مشخص بود سرخ هستند اما به خاطر بیماری رو به سفیدی میزد و پوسته پوسته شده بود، کمی از هم باز شده و در تقلا بود برای نفس کشیدم. سعی کردم بر
لطفا صبر کنید...
م
0کی قراره این موش و گربه بازی اینا تمام بشه،نمی شه یه جور دیگه رمان طولانی بشه،هی با دست پس می زنه وباپا پیش می کشه هربار تا رابطشون خوب می شه باز می ره شیش ماه گم و گور می شه 🙏🏼